نسخه چاپی


فضیلت بی بدیل حج

در زمان حضرت رسول اکرم (صلی ا... علیه و آله وسلم ) شخصی که نسبت به انجام حج کوتاهی کرده و از انجام آن محروم شده بود، از آن حضرت تقاضا کرد که او را به انجام عمل نیکی که جایگزین حج باشد، راهنمایی کنند.

حضرتش در پاسخ فرمودند: اگر انبوهی از طلا به اندازه کوه ابو قبیس را هم در راه خدا انفاق کنی باز هم به ثواب و فضیلتی که حجاج در راه خدا نایل شده اند، نایل نخواهی شد.

در عظمت و فضیلت این فریضه الهی و این عبادت بزرگ اسلامی همین اندازه کافی است که وسیله بار یافتن بندگان به پیشگاه با عظمت پروردگار جهان و نزول بر در خانه ذات ذوالجلال و مهمان او شدن است، پروردگار کریمی که مهمانان خود را گرامی می دارد و نظر لطف بر آنها می افکند.

حضرت امام صادق (علیه السلام) فرمودند: رهسپاران حج و عمره، باریابندگان به پیشگاه با عظمت خداوند هستند، هر گاه سؤال کنند خداوند به آنها عطا می کند، دعا کنند خداوند اجابت می کند، شفاعت کنند خداوند شفاعت آنها را می پذیرد و اگر سکوت کنند و چیزی هم نگویند خداوند به آنها ثواب می دهد و به جای هر درهمی که در این راه خرج کرده اند هزار هزار درهم به آنها عنایت می کند.


باریابندگان به پیشگاه خداوند سه دسته اند

حضرت رسول اکرم (صلی ا... علیه و آله وسلم ) فرمودند: سه دسته به پیشگاه خداوند بار می یابند: 1- به جا آورندگان حج 2- کسانی که برای انجام عمره رهسپار مکه می شوند 3- جهادگرانی که به منظور انجام جهاد در راه خدا به حرکت در می آیند.

خداوند آنها را دعوت کرده و اجابت کرده اند اینها از خداوند مسئلت کردند خداوند نیز آنچه را این ها خواستند عنایت فرمود.

از آنجا که این عمل به این درجه از اهمیت است، خداوند در آیه 97 سوره آل عمران با تعبیری که از جهاتی مشتمل بر تاکید است، فرمود: بر کسانی که استطاعت زیارت خانه خدا را دارند از جانب خداوند لازم شده است که به انجام این وظیفه قیام کنند؛ بعد از آن فرمود: کسانی که کفر ورزیده، از انجام این وظیفه مهم سرباز زنند، خداوند از جهانیان بی نیاز است.