نسخه چاپی


حکایت بهلول و بهشت



هر وقت دلش می گرفت به کنار رودخانه می آمد. در ساحل می نشست و به آب نگاه می کرد.
 

هر وقت دلش می گرفت به کنار رودخانه می آمد. در ساحل می نشست و به آب نگاه می کرد. پاکی و طراوت آب، غصه هایش را می شست. اگر بیکار بود همانجا می نشست و مثل بچه ها گِل بازی می کرد.

 

آن روز هم داشت با گِل های کنار رودخانه، خانه می ساخت. جلوی خانه باغچه ایی درست کرد و توی باغچه چند ساقه علف و گُل صحرایی گذاشت.

 

ناگهان صدای پایی شنید برگشت و نگاه کرد. زبیده خاتون (همسر خلیفه) با یکی از خدمتکارانش به طرف او آمد. به کارش ادامه داد. همسر خلیفه بالای سرش ایستاد و گفت:

 

-بهلول، چه می سازی؟

بهلول با لحنی جدی گفت:

-بهشت می سازم.

 

همسر هارون که می دانست بهلول شوخی می کند، گفت:

-آن را می فروشی؟

 

بهلول گفت:

-می فروشم.

 

-قیمت آن چند دینار است؟

-صد دینار.

 

زبیده خاتون گفت:

-من آن را می خرم.

 

بهلول صد دینار را گرفت و گفت:

-این بهشت مال تو، قباله آن را بعد می نویسم و به تو می دهم.

 

زبیده خاتون لبخندی زد و رفت.

بهلول، سکه ها را گرفت و به طرف شهر رفت. بین راه به هر فقیری رسید یک سکه به او داد. وقتی تمام دینارها را صدقه داد، با خیال راحت به خانه برگشت.

 

زبیده خاتون همان شب، در خواب، وارد باغ بزرگ و زیبایی شد. در میان باغ، قصرهایی دید که با جواهرات هفت رنگ تزئین شده بود. گلهای باغ، عطر عجیبی داشتند. زیر هر درخت چند کنیز زیبا، آماده به خدمت ایستاده بودند. یکی از کنیزها، ورقی طلایی رنگ به زبیده خاتون داد و گفت:

 

-این قباله همان بهشتی است که از بهلول خریده ای.

 

وقتی زبیده از خواب بیدار شد از خوشحالی ماجرای بهشت خریدن و خوابی را که دیده بود برای هارون تعریف کرد.

 

صبح زود، هارون یکی از خدمتکارانش را به دنبال بهلول فرستاد. وقتی بهلول به قصر آمد، هارون به او خوش آمد گفت و با مهربانی و گرمی از او استقبال کرد. بعد صد دینار به بهلول داد و گفت:

 

-یکی از همان بهشت هایی را که به زبیده فروختی به من هم بفروش.

 

بهلول، سکه ها را به هارون پس داد و گفت:

-به تو نمی فروشم.

 

هارون گفت:

-اگر مبلغ بیشتری می خواهی، حاضرم بدهم.

 

بهلول گفت:

-اگر هزار دینار هم بدهی، نمی فروشم.

 

هارون ناراحت شد و پرسید:

-چرا؟

 

بهلول گفت:

-زبیده خاتون، آن بهشت را ندیده خرید، اما تو می دانی و می خواهی بخری، من به تو نمی فروشم!

 



برچسب هابهلول, بهشت, حکایت, قیمت
نسخه چاپیارسال به دوستان

نظر شما:



مطالب پیشنهادی
بهلول و شیخ جنید بغداد بهلول و شیخ جنید بغداد
آورده‌اند كه شیخ جنید بغداد به عزم سیر از شهر بغداد بیرون رفت و مریدان از عقب او شیخ احوال بهلول را پرسید.
نذر کردیم که اگر نجات یابیم هر کدام صد دینار، بپردازیم نذر کردیم که اگر نجات یابیم هر کدام صد دینار، بپردازیم
ناگهان پرنده اى آمد و آن پارچه را از دستم ربود
این داستان را برای کسی تعریف نکن این داستان را برای کسی تعریف نکن
حتی حاضر نبود اسب خود را با تمام شترهای مرد بادیه نشین تعویض کند
خر طلبکار خر طلبکار
متوجه شدند که روز به روز ضعیف تر می شود .
?حکایت خدا و گنجشک ?حکایت خدا و گنجشک
روزگاری در مرغزاری گنجشکی بر شاخه یک درخت لانه ای داشت و زندگی می کرد .
حکایت بهلول و آب انگور حکایت بهلول و آب انگور
روزی یکی از دوستان بهلول گفت: ای بهلول! من اگر انگور بخورم، آیا حرام است؟ بهلول گفت: نه!
یک حکایت خواندنی یک حکایت خواندنی
روزی روزگاری، عابد خداپرستی بود که در عبادتکده ای در دل کوه راز و نیاز خدا میکرد، آنقدر مقام و منزلتش پیش خدا زیاد شده بود که خدا هر شب به فرشتگانش امر میکرد تا از طعام بهشتی، برای او ببرند...
حکایت سقراط و مرد رنجیده حکایت سقراط و مرد رنجیده
روزی سقراط حکیم مردی را دید که خیلی ناراحت و متاثر بود .علت ناراحتی اش را پرسید .
سلطان محمود و لرز سرما سلطان محمود و لرز سرما
سلطان محمود در زمستانی سخت به تلخک گفت که با این جامه یک لا در این سرما چه می کنی که من با این همه جامه می لرزم؟

• حج
آموزش
احکام
آشنایی با اماکن
• عترت
اهل بیت علیهم السلام
خاندان معصومین
زیارتنامه ها
احادیث و روایات
غدیر
• تاریخ
تاریخ اسلام
تاریخ ایران
انقلاب اسلامی
دفاع مقدس
بیداری اسلامی
• سبک زندگی
حجاب و عفاف
خانه و خانواده
خلاقیت و نوآوری
زندگی شهری
کودک و نوجوان
طب طبیعی
• چند رسانه ای
آوا و نما
عکس
نرم افزار
• هنر دینی
شعر آیینی
حکایات و لطایف
دلنوشته ها
داستانک
 • حج در معارف و کلام
وحی
معصومین ( علیهم السلام )
بزرگان
• اخلاق
اخلاق عملی
اخلاق نظری
• کتابخانه
حج
عترت ( علیهم السلام )
معارف
• سایر
دین شناسی
شخصیت شناسی
پیوندها
کلیه حقوق متعلق مادی و معنوی متعلق به امور حج و زیارت سازمان صدا و سیما می باشد
امور حج و زیارت صدا و سیما